Przyszłość uczenia się, czyli kilka refleksji z MOOK lub MOKO

OPCO11Jak zwykle dzięki niezawodnemu Piotrowi Peszko dowiedziałam się, że prawie roku temu Ilona Buchem
w swiom poście „ruszyła” temat“ Massive Open Online Courses (MOOC), czyli Masowego Otwartego Kursu Online (MOKO). Dziś o MOOC kilka słów ode mnie.

Co to jest i jakie są moje wrażenia z kursu opartego o tę ideę uczenia się, o tym będzie w tym poście.

MOOC, czyli po polsku MOKO to kurs, w którym każdy może wziąć udział, kto ma dostęp do internetu. Charakteryzuje go decentralizacja – orgnizatorzy poddają tematy, częściowo dają narzędzia (np. wirtualny pokój, kanał na Twitterze – o tym dalej w tym poście) a uczestnicy uczą się (biorąc odpowiedzialność na efekt nauki) poprzez udział w webinarach, wspólne kontakty i wymianę myśli, zadawanie pytań, komentowanie czy też prowadzenie zapisków na przykład na blogu. Więcej o samej idei można przeczytać
w poście Ilony Buchem, na końcu tego postu poza tym umieściłam film o MOKO!

Kurs o przyszłości nauczania, który odbył się tej wiosny w Niemczech zorganizowali pracownicy uniwerstytetów i bloggerzy. A że odbywał się online i był dla każdego dostępny i ja mogłam wziąć w nim udział.

A kurs wyglądał tak:

    • Ustalono program kursu, który składał się z 11 modułów tematycznych
      (1 tydzień = 1 moduł).
    • W każdy poniedziałek na blogu kursu wprowadzano każdy temat podając podstawowe informacje, pytania a także bibliografię.
    • Na Twitterze utworzono konto kursu [http://twitter.com/opco11] i regularnie publikowano informacje o nim, odpowiadano na pytania itp.
    • W każdą środę prowadzone byłe webinary (na Adobe Connect) z udziałem eksperta. Nagrania są dostępne na kanale utworzonym w serwisie Ustream pod adresem: http://www.ustream.tv/channel/opco11
    • W każdy weekend otrzymywaliśmy newsletter z podsumowanem tygodnia, listą postów napisanych przez uczestników z przemyślaniami dot. zaprezentowanego materiału a także linkami do napisanych Twittów i innych miejsc w internecie.
    • Podsumowanie każdego tygodnia nauki jest dostępne także w wiki. Oto jeden z przykładów podsumowania: http://ietherpad.com/Bildungsvisionen
    • Dodatkowo wykorzystano takie serwisy wspierające współpracę i naukę:
      • diigo.com (gromadzenie linków)
      • paper.li (agregowanie newsów zw. z kursem w postaci e-gazety)
      • twebbone.com (dzięki tem serwisowi uczestnik dodał do zdjęcia
        w swoim profilu na Facebooku i Twitterze logo kursu)
      • Flickr.com (gdzie umieszczano zdjęcia lub grafiki zw. z kursem)
      • Kalendarz Google, który każdy kto korzysta z niego na co dzień, mógł zaimportować do swojego kalendarza i za jednym kliknięciem mieć wpisane wszystkie terminy spotkań.
      • Archiwum wpisów na Twitterze otagowanych tagiem kursu.

Jak widzicie liczba narzędzi, który użyto była ogromna. Ja korzystałam głównie
z webinarów i otwarcie mówiąc mało się udzialałam na Twitterze czy blogu, ale obserwowałam z przyjemnością zaangażowanie innych.

Na webinarach obecnych było ok. 30-50 osób a jeśli zajrzycie na strony kursu, to zobaczycie ostatnie komentarze do poszczególnych sesji. Te prowadzą do blogów osób biorących udział w kursie. Tam też widać, że posty były najczęściej zawsze komentowane przez innych uczestników.

Pewną ciekawostą dla mnie i zgrzytem było to, że prowadzący webinary wywodzili się ze środowiska akedemickiego. Nie zawsze potrafili się przestawić na luźniejszą formę komunikacji w internecie. O ile na sali wykładowej mam czasem problem ze zrozumieniem zbyt naukowego języka, to w czasie webinaru taki język jest zabójczy –
i to dla obu stron. Na dodatek łatwo stracić wątek w wyniku problemów technicznych
z łączem. Pamiętam taką sytucję, gdy jedna z prelegentek, która mówiła kompletnie naukowym bełkotem o … zastosowaniu gier w nauczaniu na moment wypadła z webinaru i jak już do nas wróciła, to kompetnie się pogubiła w swoich notatkach, slajdach i tym co ma mówić.

Podsumowując – świetne doświadczenie. Ogromna chęć, aby coś takiego zrobić
w Polsce. Są jacyś chętni?

Na koniec zapraszam tych, którzy chcą obejrzeć film o idei MOOC na YouTube.

Reklamy

6 thoughts on “Przyszłość uczenia się, czyli kilka refleksji z MOOK lub MOKO

  1. Pingback: Zobacz jak i kiedy narodził się e-learning | Webcomm - just communicate

  2. Pingback: Elearning w przedsiębiorstwach - badanie z rynku niemieckiego I Webcomm | Webcomm - just communicate

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj / Zmień )

Connecting to %s